Kutsal Kitap’ta 8 Anlaşma

Kutsal Kitap’ta 8 Anlaşma

Kutsal Kitapta ki sekiz anlaşma nedir?

İncil’de iki tür anlaşma vardır: koşulu ve koşulsuz. “Koşullu anlaşma”, Tanrı’nın rolünü yerine getirebilmesi için önce insanlığın rolünü yerine getirmesi gerektiği anlamına gelir. “Koşulsuz” anlaşmalar, Tanrı’nın ilahi gücüyle yerine getirdiği sözleşmelerdir. İncil’deki sekiz ana sözleşmeden her biri bu iki kategoriden birine girer. Her biri belirli bir grubuna ve koşullara yöneliktir.

Eden Anlaşması

Eden Sözleşmesi, Adem ve Havva’nın Cennet Bahçesi’ndeki günahının sonuçlarını izleyen koşullu bir sözleşmedir. Onların itaatsizlikleri tüm insanlığın kaderini belirledi. Eden Antlaşmasın’da Tanrı, Adem’e nimetlerin insanlığın sadakatine bağlı olduğunu vaat eder. Günahlarından ötürü, antlaşma, Adem’i nihayetinde bir manevi ve sonra fiziksel ölüme düşmesini sağlar.

Adam Anlaşması

Adam Anlaşması, koşulsuz bir antlaşmadır. Bu anlaşmayı yalnızca Tanrı ve Adem yapmış olsa da, Adem bugün hala geçerli olan anlamıyla tüm insanlığın temsilcisi olarak kabul edilir. Adam antlaşmasında Tanrı, Adem’e günahından dolayı hayatta onu nasıl bir zorluk bekleyebileceğini söyler. Pek çok Hristiyan, bu sözleşmeyi, insanları günahın sonucundan kurtarmaya gelecek olan bir kurtarıcının vaadini içerdiği şekilde yorumlar.

Nuh Anlaşması

Nuh Anlaşması, taşkın sular dindikten sonra Tanrı’nın Nuh ve oğullarıyla yaptığı ve herkesin koşulsuz kabul ettiği anlaşmadır. Tanrı o gün tüm insanlığa, dünyayı sel felaketinde bir daha asla yok etmeyeceğini söylemiştir.

İbrahim Antlaşması

İbrahim anlaşması, Tanrı’nın İbrahim’e birçok farklı ulusun babası olacağına ve kutsanacağına dair söz verdiği bir koşulsuz anlaşmadır. İbrahim sayesinde Yahudilerin ırkı oluştu ve sözleşmenin işareti sünnet oldu. İbrahim Antlaşması’nın detayları Yaratılış 12: 1-4; 13: 14-17; 15: 1-7; 17: 1-8..

Musa Anlaşması

Musa Antlaşması, Tanrı’nın, Musa’yla yaptığı şartlı bir anlaşmadır. Çıkış 20: 1 – 31: 18’de bulunan bu anlaşma, Tanrı’nın İsraillilere Tanrı’nın iradesini ortaya çıkarmak ve insanları yönetmek için verdiği emirleri içerir. Hristiyan teolojisinde, emir, düzenleme ve yargılama olan Musa anlaşmasının şartları, İsa’nın “Yeni Sözleşmeyi” başlatmasıyla son buldu. İsa insanların günahları için öldüğünde çarmıhta anlaşma sona ermişti.

Yurt Anlaşması

Yurt Sözleşmesinin detayları Deuteronomy 30: 1-10’da verilmiştir. Bazı insanlar bu sözleşmeye “Filistin Sözleşmesi” olarak atıfta bulunmaktadır. Ancak İncil bu sözleşmeyi bu şekilde ifade etmemektedir. Burada Tanrı, İsraillilere kendilerine ait bir ülke vereceği konusunda kayıtsız şartsız söz verir. Bu sözleşme ayrıca, topraklar onlara verildiğinde, halkın bir kez daha Tanrı’ya hizmet etmeleri için bir araya getirileceği ve düşmanlarının yok edileceğine dair bir hüküm içermektedir.

David (Davud) Anlaşması

David Anlaşması, Tanrı’nın Davut’a ebedi bir hanedanı olacağı konusundaki koşulsuz vaadidir. Sonsuz bir saltanat, sonsuz bir Kral (Yeremya 32:21) ve sonsuz bir krallık (Daniel 7 : 14). Hristiyanlık, Davut’un soyundan olan İsa Mesih’e inanıyor ve İsa’yı doğru varis olarak görüyor.

Yeni Antlaşma

Yeni Antlaşma, Eski Ahit boyunca gelecekteki bir Mesih Çağı vaadi için defalarca dile getirilen bir antlaşmadır. Hristiyanlar, İsa’nın Eski Antlaşmada söz verilen Mesih olduğuna inanmaktadır. Yeni Sözleşmenin asıl sözü Yeremya 31: 31-40’da bulunur.

Yorum yapın