Montanizm Nedir?

Montanizm Nedir?

Montanizm

Montanizm, Katolik Kilisesi içinde 2. ve 6. yüzyıllar arasında oluşan bir harekettir. Montanistler Katolik Kilisesi ile ilgili birçok ortak inanca sahipken, bazı inançlar yüzünden Katolik Kilisesi Montanizmi sapkınlık ilan etmiştir. Montanist inançlar ve uygulamalar, tüm insanların rahipliğine ve münzevi yaşam tarzı uygulamalarına inanan kehanete odaklanmıştır.

Montanist Mezhebi

Montanus, 2. yüzyılın sonlarına yakın Kutsal Ruh’un, onun üzerinden kiliseye ve ayrıca iki kişiye Priscilla ve Maximilla’ya yeni kehanetler verdiğine inanıyordu. Montanist inançlar takip eden iki yüzyıl boyunca Küçük Asya’ya yayıldı. Kilise babası Tertullian, Montanistlere karşı çıktı ve inançlarını reddeden birçok eser yazdı. Montanizme muhalefet giderek arttı ve ilk kilise konseylerinden ikisi bazı Montanist inanışları tartıştı. 5. yüzyılda, Montanistler yeraltına çekildi. Tarikatın 6. yüzyılın sonlarına doğru  yok olduğu sanılıyor.

Katoliklerle Paylaşılan İnançlar

Montanizm Katolik Kilisesi ile birçok önemli inanç noktasında hemfikirdi. Mezhep, Üçlü Birliğin doktrinini kabul etti. Katoliklerin Mesih’in ilahlığı, Bakire Doğum, diriliş ve İkinci Geliş de dahil olmak üzere İsa hakkında inandıkları şeylere inandılar. Montanistler Katolik Kilisesi ile aynı kutsallıkları uyguladılar. Montanizm, Mesih’in ikinci gelişini ve yaşayanların yargılanma zamanını kabul etmiştir. Birçok yönden, bir Montanist’i Katolikten ayırt etmek zordu.

Kehanet

Kehanet, Montanizmin kendine özgü inançlarından biridir. Montanus ve takipçileri, inananların Kutsal Ruh’tan vahiy alabileceğini öğretti. İsa’ya, Kutsal Ruh’un söz verdiğini ve tüm Hristiyanların Tanrı adına eşit konuşabileceğine inanıyordu. Montanist ibadet hizmetleri genellikle liderlerin ve cemaatlerin üyelerinin kehanet vizyonlarından oluşuyordu. Montanistler ayrıca, Mesih’in yakında döneceğini ve Millennium veya Millennial Kingdom olarak bilinen yeryüzünde 1000 yıllık bir krallık kuracaklarını söylediler.
Belki de en belirgin Montanist inanışlardan biri, her inananın doğrudan Tanrı ile iletişim kurabileceği inancıydı. Hiçbir inanan, diğer inananların üstünde değildi. Rahipler cemaat üyeleriyle eşitti. Erkekler kadınlara eşitti. Yetkisiz imanlı, Roma Piskoposu kadar önemliydi. Öğretmenler ve vaizler, piskoposluk ardışık geleneklerini takip etmek yerine, geleneğin doğrudan Tanrı tarafından düzenlendiğine inanıyorlardı. Bu fikirlerden bazıları Reformasyon sırasında tekrar oluşacaktı. Reformasyonun üç temel ayrımından biri, “Tüm İnananların Rahipliği” doktrinidir.

Sofuluk

Montanizm tevazu sistemi teşvik etti. Montanistler yüzlerini yaşamdaki zevklerden uzaklaştırdılar. Kadınlar başlarını örtmeleri için bekarete ihtiyaç duyuyorlardı. Montanistler takı takma veya süslü kıyafet giymeyi yasaklarlar. Boşanmış bir Hristiyan’ın tekrar evlenmesini yasakladılar. Montanistler dinden çıktıktan sonra tövbe edip tekrar Hristiyan olan bir kişiyi  tekrar Kilise’ye geri kabul etmeyi bile reddetti. Bunların hepsi, büyük oranda, Mesih’in yakında döneceği ve Milenyum Krallığını kurması inancından kaynaklandı. Sadece dünyasal zevkleri reddedenler Mesih’in dönüşünde kurtulurlardı.

“Montanizm Nedir?” üzerine 2 yorum

Yorum yapın