Protestanlıkta Araf İnancı

Protestanlıkta Araf İnancı

Araf İnanışı Nedir? Araf Neresidir?

Birçok Katolik cennete ve cehenneme ek olarak, üçüncü bir öbür dünyada varoluş düzlemi olan Araf’ın olduğuna inanır. Araf günah işleyen ancak Tanrı’nın lütfuyla günahlarından arınacak olan Katolikler içindir. Bu, nihayetinde cennete gidecekleri, ancak önce araf içinde yaşayacakları anlamına gelir. Protestanlar Katolik Kilisesi’nden ayrıldıklarında, araf fikri reddettikleri temel inançlardan biriydi ve bu ret yeni görüşlerinin temelini atmaya yardımcı oldu.

Katolik ve Protestan İnancı – Araf

Protestanlık birkaç farklı kiliseden oluşsa da, başlıca geleneklerin çoğu arafın var olmadığı konusunda hemfikirdir. Protestan reformlarından önce, Katolik Kilisesi’nin pek çok üyesi her hafta kiliseye katılmanın amaçlarından birinin arafta harcanan zamanı önlemek veya azaltmak olduğunu öğretmiştir. Aile üyeleri, sevdiklerinin her hafta kiliseye katılarak ve ölenlerin ruhları için dua ederek arafta geçirdikleri zamanı azaltabilir. Birçok mezhep Katolik Kilisesi’nden kopmaya başladığında, Özgür Kilise gibi birçok Protestan kilisesi yalnızca arafın varlığını reddetmekle kalmadı, aynı zamanda öğretilerini de tamamen inkar etti.

Araf İnanışları

Protestanlar, İsa’nın insanlığın günahları için öldüğüne inanmakta ve Mesih’e olan inanç, insanları erdemli bir yaşama götüreceğine inanır. Kişi öldükten sonra, ruh bir sonraki varoluş düzlemine geçer ve cennete ya da cehenneme girer. Kiliseye katılmak, arafta geçirilen zamanı azaltmaz, .çünkü araf diye bir yer yoktur. Cennet veya Cehennem vardır. Bazı Protestan mezhepleri, cehennem fikrini bile sevgi dolu ve merhametli Tanrı fikriyle uyuşmadığı için kabul etmemekte.

16. yüzyıl Protestan reformcusu John Calvin, Kutsal Kitabın kurtuluşun ancak Mesih aracılığıyla mümkün olduğunu söyleğini iddia ederek araf fikrine itiraz etti ve nedenlerini açıkladı. Bir kişi Mesih’i kabul ederse cennete gidecektir; kabul etmezse, cehenneme gidecektir. Bu nedenle, bir kişinin arafta acı çekerek cennetteki yerini kazanabileceğini düşünmek saçmadır. Bu görüş, İsa’nın kendisini feda ettiği zaman insanlığın günahlarını ödediği fikrine zıttır.
Protestanların çoğu araf fikrini reddetmekle birlikte, Anglo-Katolikler gibi birkaçı araf inancında emin değildir. Anglo-Katolikler Roma Katolikleri’ne yakındır ve öbür dünyada ne olduğunu bildiklerini iddia etmezler, bu yüzden inanç kapılarını ruhun cennete ulaşmadan önce acı çekmesi gereken araf olasılığına açık bırakırlar. Bazıları Protestanlığın radikal bir şekli olarak gördüğü mormonizm, araf fikrine benzer bir ruh dünyasına inanır. Burada, bir bireyin ruhu ya cennete sahiptir ya da nihai kararı beklerken bir ruh hapishanesine girer.

Yorum yapın